Ağlayan Çiko'nun hikayesi nedir?

Ağlayan Çiko, görünüşte masum bir tablo olmasına rağmen, ardında derin ve karanlık bir hikaye barındırıyor. Giovanni Bragolin'in eseri, zamanla "lanetli" olarak adlandırılan bir unvan kazanmış ve birçok insanın korkulu rüyası haline gelmiştir. Bu tablonun etrafında şekillenen efsaneler, sadece bir sanat eseri olmanın ötesine geçerek, insanların inanç ve korkularıyla birleşmiş ve farklı coğrafyalarda benzer olaylara yol açmıştır.

Ağlayan Çocuk (Çiko) tablosu, İtalyan ressam Giovanni Bragolin'in (Bruno Amadio olarak da bilinir) bir eseridir. 1950'lerden itibaren tüm dünyada yaygın olarak satılmıştır.

Tablonun "lanetli" olduğu iddiası, 1985 yılında İngiliz "The Sun" gazetesinin bir itfaiyecinin, yangın çıkan evlerde Ağlayan Çocuk resimlerinin zarar görmediğini iddia ettiği haberiyle başlamıştır. İtfaiyecilerin bu resimleri evlerine sokmadıkları haberi yayılınca, tablo sahipleri paniğe kapılmış ve tabloların uğursuzluk getirdiğine inanarak toplu halde yakmışlardır.

Bu olaylar, Şili'de de benzer hikayelerle devam etmiş ve tablo "lanetli" olarak anılmaya başlanmıştır. Ancak, yangınların genellikle yoksul mahallelerde çıkması ve bu mahallelerde daha çok Ağlayan Çocuk posteri satılması, bu iddiaları güçlendirmiştir.

Aslında, yangınların çoğu kötü elektrik tesisatları ve sobaların perdeye veya yatağa yakın tutulması gibi ihmaller nedeniyle çıkmıştır.

Bugün, Ağlayan Çocuk tablosu bir şehir efsanesi olarak anılmaktadır.